Sambor

Podpisanie Umowy Partnerskiej

29 sierpnia 2015 r. w Jaśle na podstawie Uchwały Nr XI/95/2015 Rady Miejskiej Jasła z dnia 20 lipca 2015 roku, Burmistrzowie Miast podpisali Umowę Partnerską w celu nawiązania oficjalnych kontaktów partnerskich obu miast i ich mieszkańców.

I. Dotychczasowa współpraca

Z miastem Samborem nawiązano pierwsze kontakty na płaszczyźnie sportu. W roku 2011 zespoły sportowe z Miasta Sambora wzięły udział w realizacji projektu „Integracja młodzieży. Wyszehradzke Dni Sportu” oraz w roku 2012 w „ Wyszehradzkim Festiwalu Sportu”. Dzięki realizacji ww. działań na płaszczyźnie sportowej nawiązano wstępne rozmowy dotyczące stworzenia warunków do dobrej współpracy pomiędzy stowarzyszeniami sportowymi obu miast. Kontynuacją współpracy z Miastem Samborem był udział zespołów folklorystycznych i rękodzielników w uroczystościach miejskich w Jaśle.

II. Władze samorządowe miasta

Burmistrz Miasta – Yuriy Hamar

III. Dane kontaktowe

Urząd Miasta w Samborze
81400 м. Самбір пл. Ринок 1
UKRAINA

Tel: 00380 3236 34551
www.sambircity.gov.ua
e-mail: sambirrada@ukr.net

IV. Krótko o mieście

Sambor to miasto położone w obwodzie lwowskim, w rejonie samborskim nad rzeką Dniestr.

Miasto znajduje się na skrzyżowaniu dróg Lwów-Użgorod oraz Drohobycz–Przemyśl (75 km na południowy zachód od Lwowa).

Przez Sambor przechodzą ważne trasy samochodowe, które łączą Europę Wschodnią z Zachodnią. Sambor jest 35 tysięcznym miastem, tętniącym życiem, które ze względu na swoje położenie odwiedzają dosyć często polscy turyści udający się w ukraińskie Karpaty oraz na Przedgórze Karpackie.

Obszar miasta wynosi 24 km².

Pierwsza kronikarska wzmianka o mieście pochodzi z 1241 roku. Podczas najazdu mongolskiego został zniszczony ówczesny gród Sambor, a ocalali mieszkańcy znaleźli schronienie w dobrze umocnionej osadzie Pohonicz, którą skrywały leśne gęstwiny na brzegu Dniestru. Od 1390 r. Pohonicz stał się Nowym Samborem, a poprzedni Sambor – Starym Samborem (lub Starym Miastem). Później Nowy Sambor zaczęto nazywać po prostu Samborem.

Do 1349 r. osada znajdowała się w granicach Księstwa Halicko-Wołyńskiego. W latach 1349-1390 osada była własnością królów polskich. W 1390 r. król Władysław Jagiełło darował Samborszczyznę wojewodzie krakowskiemu, Spytkowi z Melsztyna. W dniu 13.12.1390 r. Spytko nadał Samborowi prawo magdeburskie. Odtąd w mieście zaczęli się osiedlać Niemcy i Żydzi. Po śmierci Spytka (zginął w bitwie z Tatarami nad Worsklą 12.09.1399 r.) Samborszczyzną władała wdowa po nim – Elżbieta. W XV w. w Samborze wzniesiony został warowny zamek. W 1415 r. Samborszczyzna wróciła pod panowanie polskich królów.

W 1419 r. król Władysław Jagiełło oddał Sambor w zastaw Henrykowi (Hińczy) z Rogowa, wkrótce jednak miasto wróciło do rąk królewskich. Od 1431 r. starostwo samborskie należało do rodu Odrowążów, z których pierwszym był Piotr Odrowąż ze Sprowy. Przez Sambor przechodził ważny szlak handlowy do Węgier, którym wywożono drzewo, sól, bydło, lisie i niedźwiedzie skóry, miód.

Zamiast tego z Węgier przywożono wino, konie, garbowane skóry, tkaniny, owoce. Sambor często był burzony i odbudowywany. W 1498 r. i 1515 r. niszczyły go najazdy Turków i Tatarów. W 1530 r. starosta Krzysztof Odrowąż Szydłowiecki otoczył miasto głębokimi fosami i kamiennymi murami. Ważnym centrum administracyjnym miasta był zamek (w miejscu, gdzie obecnie jest Plac Zamkowy). Drewniany zamek spłonął w 1498 r. podczas najazdu Tatarów i nie został już odbudowany. W 1530 r. został wybudowany nowy, kamienny zamek, tak zwany królewski. Od 1569 r. w pałacu przebywał starosta i 75 osób załogi – piechota i kawaleria. Całe to wojsko ochraniało Sambor i okolice przed watahami rozbójników-opryszków, które przychodziły z ówczesnych Węgier, dzisiejszego Zakarpacia. W pałacu kilkakrotnie gościli królowie Polski.

W 1498 r. spłonął również ratusz i wszystkie okoliczne domostwa. Na początku XVI w. wybudowano nowy, parterowy ratusz z niewysoką wieżą i zegarem. Ten ratusz również spłonął w 1637 r., a na jego miejsce w 1668 r. wzniesiono murowany ratusz z 40-metrową ośmiościenną wieżą.

Ród Odrowążów władał Samborszczyzną do 1536 r., później przejęła ją królowa Bona, jako część tzw. oprawy wdowiej. W 1553 r. królowa Bona zakazała Żydom handlu na rynku, a Ukraińcom pozwoliła wybudować cerkiew w śródmieściu. W 1568 r. w Samborze było 127 domów.

Na przełomie XVI i XVII w. starostą Sambora był Jerzy Mniszech. Przyjął on w samborskim zamku królewskim Grigorija Otriepiewa, który podawał się za Dymitra, syna cara moskiewskiego Iwana Groźnego. Maryna, córka Jerzego Mniszcha, została wydana za Dymitra Samozwańca.

W 1648 r. mieszkańcy Sambora obronili miasto przed oddziałem Kozaków wysłanym przez Bohdana Chmielnickiego, a w 1657 r. przed wojskami siedmiogrodzkimi Jerzego Rakoczego.

W 1667 r. król Jan III Sobieski nadał starostwo samborskie Stanisławowi Skarszewskiemu (12.09.1883 r. w kościele pod wezwaniem Matki Boskiej i Ścięcia Św. Jana Chrzciciela zawieszono żeliwną tablicę z napisem ku pamięci Jana III Sobieskiego). W 1732 r. August II udzielił Żydom przywileju stawiania domów na terenie zamku i otwierania w nich sklepów.

W Samborze istniały klasztory bernardynów, dominikanów i jezuitów. Wszystkie one zostały skasowane przez władze austriackie.

Ze względu na to, że miasto było zamknięte w murach na małej przestrzeni, często się paliło. W 1585 r. pożar zniszczył połowę miasta. Pożar w 1637 r. był jeszcze straszniejszy – ocalała tylko jedna ulica. W 1779 r. ogień zniszczył 144 budynki. Nie mniejszym niebezpieczeństwem były również powodzie, wywoływane przez karpackie rzeki. Miasto zostało całkowicie zatopione w 1688 i 1700 roku. W 1705 r. dwie trzecie mieszkańców Sambora zmarło na zarazę. Cmentarz był przepełniony i zmarłych grzebano w lesie. Ocalało tylko 1300 mieszkańców. W 1771 r. epidemia zabrała w żydowskiej dzielnicy Sambora 400 osób. W sumie zmarło wtedy 3000 osób.

Dzisiaj w centrum Sambora znajduje się gotycki kościół pod wezwaniem Matki Boskiej i Ścięcia św. Jana Chrzciciela przebudowany na przełomie XV i XVI wieku. Obok kościoła znajduje się budynek dawnego kolegium. Obecnie mieści się tam muzeum. W centrum Sambora znajduje się Ratusz z XVII wieku. Warto zaznaczyć, że w Samborze znajdują się dwa budynki dawnych synagog, pozostałości po żydowskich mieszkańcach sprzed II wojny światowej.

W Samborze działa oddział Towarzystwa Kultury Polskiej Ziemi Lwowskiej, Dom Polski oraz Szkoła Języka Polskiego im. Jana Pawła II.

Newsletter

Wpisz się na listę mailingową, aby otrzymywać najnowsze informacje.
SUBSKRYBUJ
Zapisanie się do Newslettera oznacza akceptację zgody na przetwarzanie danych osobowych, którym administratorem jest Miasto Jasło, reprezentowane przez Burmistrza Miasta Jasła, z siedzibą przy ul. Rynek 12, 38-200 Jasło.
close-link
Rozmiar czcionek
Tryb czytania