Strona główna Józef Żelazny

Józef Żelazny

Urodzony 7 października 1884r. w Mątwicy w powiecie łomżyńskim. Absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego. 14 lipcu 1913r. uzyskał dyplom doktora wszech nauk medycznych. Po uzyskaniu dyplomu podjął pracę w Szpitalu Powszechnym św. Łazarza w Krakowie. Jako lekarz tego szpitala pracował na różnych oddziałach: chirurgicznym od 29 lipca 1913 r. do 7 października 1914r.; ginekologiczno—położniczym od 1 maja 1916r. do 7 października 1917 r. ; wewnętrznym od 8 października 1917 r. do 14 lipca 1918 r.; skórnym i wenerycznym od 15 lipca 1918 r. do 23 lutego 1919 r.; po czym od 12 maja 1919 r. do 15 stycznia 1920 r. w Szpitalu św. Łazarza pracował do 22 maja 1920 r. W tym czasie został powołany przez Ministerstwo Spraw Wojskowych i Naczelny Komitet do walki z epidemiami na stanowisko kierownika kolumny sanitarnej, która udała się na tereny plebiscytowe na Orawie zwalczać epidemię ospy i tyfusu plamistego. Jego największym sukcesem było zorganizowanie w Suchej Beskidzkiej Szpitala Epidemiologicznego . Dr Józef Żelazny kierował tym szpitalem przez cały okres jego działalności: od 1 lipca 1920 do 28 lutego 1922r . Jego praca była wysoko oceniana przez przełożonych. Dokonał adaptacji budynków i w ciężkich warunkach doprowadził do likwidacji ognisk epidemii w Żywieckim. Za tę działalność odznaczony został Złotym Krzyżem Zasługi.

Od 1 kwietnia 1922 r. do 30 września 1923 r. sprawował funkcję po. Dyrektora Szpitala Powszechnego w Tarnowie. Od 1 października 1923 r. pełnił prowizorycznie funkcję dyrektora Szpitala Powszechnego w Jaśle. Na stanowisko to został zatwierdzony przez Tymczasowy Wydział Samorządowy we Lwowie, w dniu 2 lutego 1925 r. Na stanowisku Dyrektora Szpitala Powszechnego w Jaśle pozostał do 28 lutego 1944 r.. Podczas sprawowania tej funkcji unowocześnił i rozbudował szpital . Przyczyniło się to wydatnie do podniesienia poziomu świadczonych w szpitalu usług. Po rezygnacji Jerzego Lgockiego z funkcji Komisarza Rządowego w Jaśle, Józef Żelazny został powołany w styczniu 1933 r. na stanowisko Komisarza Rządowego. Pod koniec roku 1933 został przez Radę miasta wybrany burmistrzem Jasła. Jako burmistrz miasta Jasła był członkiem Rady Szkolnej Miejscowej.

Podczas jego kadencji miasto starało się ostatecznie uregulować sprawę kanałów i wodociągu. Wykonano w tym celu specjalistyczne pomiary i plany miasta.

Miasto w omawianym okresie na własny koszt zmodernizowało budynek Sądu i oddało część pomieszczeń w budynkach miejskich na jego potrzeby. Zmodernizowano i rozbudowano rzeźnię miejską, budując między innymi chłodnię.

Burmistrz Józef Żelazny starał się o sprowadzenie do Jasła garnizonu bądź budowę na terenie miasta zakładu zbrojeniowego, w ramach Centralnego Okręgu Przemysłowego. Usiłował walczyć z plagą bezrobocia, finansując z funduszy miejskich roboty interwencyjne. W 1944 r. został decyzją władz niemieckich przeniesiony w stan spoczynku. Od 1 kwietnia 1944 podjął pracę w Ubezpieczalni Społecznej w Jaśle, a później wyjechał do Krakowa. W maju 1945 r. podjął pracę w Filii Ubezpieczalni Społecznej w Podgórzu.

Po drugiej wojnie światowej w 1946 r. powrócił do Jasła i w latach 1946—1952 pełnił funkcję lekarza szkolnego w Liceum Ogólnokształcącym w Jaśle. Po 1952 r. został zatwierdzony na stanowisko lekarza powiatowego przez Powiatową Radę Narodową i pracował w ambulatorium w Jaśle. Ze względu na podeszły wiek zatrudniony był w wymiarze dwóch godzin tygodniowo. Sam deklarował gotowość pracy w większym wymiarze. Powiatowa Rada Narodowa zatrudniła dr Józefa Żelaznego ze względu na brak lekarzy na terenie miasta.

Dr Józef Żelazny zmarł 7 listopada 1957 r. Spoczywa w Krakowie.

Rozmiar czcionek
Tryb czytania