Makó

I.Dotychczasowa współpraca

W maju 1998 roku podczas Dni Makó podpisano umowę o współpracy partnerskiej, którą ratyfikowano w Jaśle w czerwcu 1998 roku podczas obchodów Dni Jasła. We wrześniu 1999 roku delegacja z Jasła wzięła udział w uroczystościach odsłonięcia tablicy pamiątkowej w miejscowości Magyarcsanád (koło Makó) poświęconej internowanym w 1939 roku polskim żołnierzom. W ramach wymiany doświadczeń w pracy instytucji samorządowych reprezentacja Jasła, w skład której wchodzili przedstawiciele kultury, edukacji, pracownicy Urzędu Miasta miała okazję w 2000 roku zapoznać się z rozwiązaniami i zasadami funkcjonowania w tych obszarach stosowanymi przez samorząd węgierski. Rewizyta samorządowców węgierskich miała miejsce w lutym 2003 roku. Szkoły podstawowe i gimnazja współpracują w zakresie wypoczynku zimowego i letniego (Szkoła Podstawowa Nr 1 z Jasła współpracuje ze szkołą podstawową z Csanádpalota – miejscowość koło Makó, jasielskie gimnazjum nr 2 nawiązało kontakty ze szkołą z Szeged). Kadra nauczycielska szkół średnich (ZSE) utrzymuje kontakty ze szkołami w Makó. Zorganizowano wystawy polskie (XX –lecie Solidarności) na Węgrzech oraz węgierskie w Jaśle. Wydano wspólnie czytankę historyczną polsko-węgierską. Straż pożarna z Jasła nawiązała kontakty ze strażakami z Makó (organizują zawody strażackie – raz do roku w Makó i w Jaśle).

II. Władze samorządowe miasta

Farkas Éva Erzsébet – Burmistrz Miasta
Czirbus Gábor – Z-ca Burmistrza Miasta
dr. Bálint-Hankóczy Beatrix – Sekretarz Urzędu

III. Dane teleadresowe

Urząd Burmistrza Miasta Makó (Makó Város Polgármesteri Hivatal)
6900 Makó, Széchényi tér 22
Węgry

Tel. 0036-62-511-810
Fax. 0036-62-511-801
www: www.mako.hu

IV. Krótko o mieście

Makó jest położone w południowo-wschodniej części Węgier, w województwie Csongrád, w pobliżu granicy z Rumunią, na prawym brzegu rzeki Maruszy (Maros). W okresie wcześniejszym miasto stanowiło ważny punkt komunikacyjny regionu Csonád. Główną drogową arterią miasta jest droga nr 43, która łączy Węgry z Rumunią. W 1883 roku miasto uzyskało połączenie kolejowe z Szeged i Aradem, a w 1903 z Hodmezóvasarhely i Nagyszentmiklos. Miasto ma bezpośrednie połączenie kolejowe z Budapesztem. Obecnie powierzchnia miasta wynosi – 229,23 km2, z czego 196,8 km2 stanowi ziemia uprawna. Makó liczy ok. 26.000 mieszkańców. Stopa bezrobocia wynosi ok. 8%.

Historia miasta

Pierwsze dokumenty pisane, które wymieniają nazwę „Makó” pochodzą z 1247 roku – nazwa miasta „Vlnuk” w języku starosłowiańskim oznaczała „przewoźnika”. Świadczy to o tym, że w tym miejscu były korzystne warunki do przeprawy przez rzekę. Pierwszy okres rozkwitu miasta przypada na drugą połowę XIII wieku.

W XV wieku pełniło ono rolę centrum handlowego. W 1730 roku miasto zostało stolicą województwa i posiadało przywilej organizacji czterech targów krajowych. W czasie wojen napoleońskich – tzw. boom pszeniczny spowodował dalszy rozwój miasta. Mieszkańcy Makó wzięli aktywny udział w walkach narodowowyzwoleńczych pod wodzą Ludwika Kossutha. Od 1849 roku miasto posiadało zorganizowany samorząd miejski. Makó stawało się miastem bogatym i kwitnącym. W 1880 roku liczba mieszkańców Makó była większa niż takich miast jak: Miskolc (Miszkolc), Košice (Koszyce), Cluj Napoca (Kluż -Napoca) i Brasov (Braszów). Po pierwszej wojnie światowej – pokoju w Trianon – miasto straciło kontakty z Siedmiogrodem i Banatem, co przyczyniło się do spadku jego znaczenia. Z Makó pochodzą następujące znakomitości:

  • Eckhardt Tibor – w okresie międzywojennym sekretarz Partii Drobnych Posiadaczy Ziemskich, wieloletni poseł do parlamentu,
  • Justh Gyula – przez wiele dziesięcioleci poseł do parlamentu,
  • Dobsa Lajos – publicysta, dramaturg, redaktor,
  • Pulitzer József – publicysta, wydawca,
  • Galamb József – konstruktor Forda modelu T,
  • Páger Antal – aktor.

Swoje szkolne lata spędził tutaj József Attila – znakomity poeta okresu międzywojennego. Tutaj uczył Juhász Gyula –znany artysta rzeźbiarz.

Najstarszym zabytkiem w mieście jest wybudowana w 1734 roku w stylu barokowym Kaplica Kalvaria. Z 1882 roku pochodzi budynek zboru protestanckiego; z 1913 roku kościół katolicki, a w 1778 roku wybudowano w stylu barokowym świątynię greckokatolicką. W gospodarce miasta również dzisiaj główną rolę odgrywa rolnictwo, ma na to wpływ bardzo dobry klimat oraz bardzo urodzajne gleby. Uprawia się tutaj przede wszystkim cebulę, czosnek, pszenicę, pietruszkę, hoduje trzodę chlewną. Przemysł w głównej mierze opiera się na przetwarzaniu żywności w formie małych przedsiębiorstw. Obecnie w mieście funkcjonuje około 200 spółek oraz blisko 3000 drobnych przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą na własny rachunek. Działają również zakłady produkujące części zamienne oraz kilka montowni. Decyzją rządową Makó od 1998 roku wraz z mikroregionem stało się strefą gospodarczą, która otrzymała ulgi podatkowe i inwestycyjne. W części północno-wschodniej miasta zlokalizowany jest Park Przemysłowy Makó. Głównym celem Parku jest wysoko wyspecjalizowane przetwórstwo rolne. W Makó są dobre warunki hotelowe. Jest pięć pensjonatów, jeden hotel i dwa campingi. Funkcjonuje cztery restauracje, jedna czarda, pizzeria i kilka barów. Bardzo ważnym obiektem w mieście jest kompleks basenów termalnych o łącznej powierzchni 13.000 m2, który znajduje się w centrum miasta. W mieście działa Muzeum im. Józefa Attili, Dom Kultury – tzw. Dom Cebulowy (projektowany przez Imre Makovecza światowej sławy architekta węgierskiego) i Biblioteka Miejska. Od 1990 roku odbywa się tutaj Międzynarodowy Festiwal Cebulowy – imprezy kulturalne, wystawy fachowe, targi oraz wiele imprez towarzyszących.

W Makó funkcjonuje pięć szkół średnich – trzy licea ogólnokształcące i dwa technika (handlowe i mechaniczne).

Newsletter

Wpisz się na listę mailingową, aby otrzymywać najnowsze informacje.
SUBSKRYBUJ
Zapisanie się do Newslettera oznacza akceptację zgody na przetwarzanie danych osobowych, którym administratorem jest Miasto Jasło, reprezentowane przez Burmistrza Miasta Jasła, z siedzibą przy ul. Rynek 12, 38-200 Jasło.
close-link
Rozmiar czcionek
Tryb czytania